35
Dat me scal stan yn othmodyghen arbeyde, wen aff breket van
der hoghe der dogheden.
Jm. III, 511 Cap. XLIV.
‘Sone, du kanst alle tijt nicht stan yn der hitteghen begheringhe unde blyven
yn deme oversten grade der beschouwynghe, [67] sunder id is nod dat du under
tyden dalestighest tho den neddersten dynghen umme de erfliken tho brekinghe
unde dreghen de borden myt vordrotenheyt dusses vorbrekelken levendes. De
wille du dreghest den vorstarfflyken lichamen, so volestu vordrotenheyt unde
besweringhe des herten. Dar umme mostu vaken indeme vleshe suchten dorch
de besweringhe des vlesches, dat du nicht kanst ane underlat anhanghen der 10
gestlyken ovynghe unde der gotlyken bescowynghe.
So den is dij nutte dat du vleist tho utwendyghen othmodyghen werken
unde dy vor quickest yn guder ovynghe unde aff bedest myner tho kumst, myner
visitacien myt vaster hopene unde dreghen duldichlyken de dorheyt der zele,
30 langhe dat du werdest van my ghevisyteret unde gheloset van alleme angeste. 15
Unde den scaltu vor gheten alles arbeydes unde bruken ynwendygher rouwe.
Ik wil vor dy uthspreken de wisheyt der serift, dat du myt wyden herten lopest
den wech myner bode.’ Dat lydent dusser tyt is nicht werdych to der to komenden
glorien, de uns scal werden ghe openbaret.
[67°] Dat sik de mynsche nicht achte werdich trostes, sunder
mer werdich sleghe. ;
[Jm. III, 52} Cap. XLV.:
Here, ik byn nicht werdych dynes trostes unde dyner geistliken visitacien.
Dar umme dat du my vor latest arm unde elende. Konde ik ok gheten trane
ghelyk deme mere, so were ik noch unwerdych dynes trostes. Ik byn nicht 25
werdych den dat ik werde ghe gheyselt unde ghepyneghet, wen ik vakene unde
20
17£. Pe. 118, 32. 18. Rom. 8, 18.
I. ws w, weme m, I. wen me, cum defieitur J.
7. et onus corruptibilis vitae etiam invite et cum taedio portare J, In der lat.
Überlieferung ist augenscheinlich etiam invite nach vite ausgefallen, wodurch die Wort-
verbindung in dem deutschen Text leichter begreiflich und eine Umstellung vielleicht
antbehrlich wird.
R. wile m.
15. gheviteret, sy übergeschr. über vi w.
17. I. uthspreden de wischen, expandam ... prata J (de weyde Druck).
18, Dem nicht unmitielbar anzureihenden Schlußsatz (Rom. .8, 18) geht in J Et dices
vorauf. Iydet w, lident m. werdych to komöde to der wm.
24. I. Dar umme deistu rechtverdigen mit my dat? Et ideo juste mecum agis J.
26. wente m, quia JS.