SATYRA |. 
V idt digna uivo Jententia nouerat ille 
L wuxwriam im verii ueterem, nociesq; Neronis. 
I am mediaz ,aliamq; fimem,aum pulmo fülerna. 
A rderet nolli maior fuit ufus edendi 
T empeffate mea, irais nat forent, an 
L ucrinum ad faxum vutupino ue edita fundo 
O firea atllebat primo deprendere morfn - 
E t femel afpetii littus dicbat echini-" 
S urgitur et miffo proceres exire iubentum 
C onalio, quos albanam dux ma gnus in avem 
T raxerat attonitos ct fefhnaecoattos, —— 
T anquam de G etis aliquid?toruisqs sietmbris 
D iclurus tanquam deris partibus orbis 
4. nxid preapiti wenifet epiffola penna. " 
A tqueutinam his potius niis tots illa dediffer 
T empora feuitue clavas quibus abftulit wvbi, 
I. llnfivesq; animas impune, et windice nullo, 
$ ed perüt poftquam cevdonibus effe tmendus 
C ceperat, boc noatit Lamiarum cede madenti. 
SATYRA  QVINTA. 
Ite propofiti nódli pudet, atq; cadé eft mis, 
Vt bona [ina putes aliena uiuere quadra, 
5i potes illa pati, que nec Sármétus iniquas 
C efaris ad menfas nec uilis G alba tuliffer, 
Q suamuvis iurato metuam tibi cvederetefh — 707 
V. entre nibil noui feugalius boc tamen ipfum 
D efeaiffe putt, quod inani fufficit aluo, 
N ulla crepido uactt?nu[quam pons ,et tegetis pars 
D imidia breuior!tenti ne iniuria cene? 5; C 
T am ieiuna fames?oum po[fis bonefus illic